مطهر بن محمد جمالى يزدى
81
فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى )
عز و جل بخواهند روا شود . و اگر بخواهند كه او را بگيرند بر درخت روند و هر جايى كه اين مرغ باشد مرغان بسيار بر وى گرد آيند . و گونهء او بر گونهء باشق باشد ، و همه چيز او بر مثال باشق است . الّا كه او را دهن فراخ است . ( و اندرو خاصيت است : ) استخوان : استخوان او بگيرند و اند [ ر ] ران و بر بازو بندند و در دل همه كس شيرين باشد . و اگر به نام كسى بسوزانند آن كس مطيع او شود . گوشت : گوشت او خشك كرده به خورد كسى دهند آن كس مطيع شود . خون : خون او با شكر سپيد دشمنى را دهند تا بخورد زشت گردد . و اگر خون برآرد نخد « 1 » كنند و به كسى دهند يك درمسنگ تا بخورد گميز بسته بگشايد . مغز : مغز او با غاليه آميخته به دماغ كسى رسانند ، محب او شود . و اگر بگدازند و روغن آن به نيت كسى بر روى مالند ، آن كس چون او را / 96 / بيند حالى مطيع او شود . زهره : زهرهء او در چشم كشند سپيده ببرد . چشم : اگر چشم راست او بگيرند و به روغن و شيره بجوشانند و در ظرفى مسين كنند هر كه از آن در چشم كشد شب پيش چشمش چون روز روشن باشد ، و اللّه اعلم . [ b 331 ] غوّاص مرغى باشد كه گردنى و منقار دراز باشد « 2 » ، و از جمله مرغان آبى است ، و او را ماهى خوار گويند . و صيد او عجب باشد . از آن كه هوا گيرد و خويشتن را در آب زند و ماهى بربايد . و اندرو خاصيتهاست :
--> ( 1 ) . كذا در اصل ( نخود ) . ( 2 ) . م : دارد .